Lekkeremeiden nl onderdanige slavin

lekkeremeiden nl onderdanige slavin

Ik had pech en wilde even bellen. In die tijd verzette ik mij nog tegen een mobiele telefoon. Dat doe ik eigenlijk nog, maar dan passief. Maar goed, ik belde bij hem aan, want zijn huis was het enige dat ik vlakbij zag waar iemand thuis leek te zijn. Het was een stikdonkere avond, een uur of negen, het waaide flink en regen dreigde. Het duurde lang voordat hij open deed en hij zag er uit of hij net van bed kwam, of hij zich haastig had aangekleed.

Maar daar dacht ik toen nog niet zo bij na. Hij hielp me heel beleefd en heel gedienstig uit de brand. Niet kruiperig, meer zoals een butler dat hoort te doen. Zeer ervaren in dienstverlening op niveau, dacht ik toen. Terwijl ik op de man van de techniek wachtte bood hij me koffie aan.

Hij bleek een aardige kerel, met wie het goed praten was. Overal belangstelling voor, overal een mening over, zonder daarin dwingend of halsstarrig te zijn. En wat nog het belangrijkste was: Vreemd was wel dat hij naarmate de tijd vorderde steeds vaker naar de klok keek en gaandeweg ook steeds wat nerveuzer werd. Ik had geen idee waarom, maar zou er ook niet achter komen, want mijn hulp arriveerde en ik vertrok onder dankzegging. Daarna verdween hij uit mijn gedachten, hoe plezierig het onderhoud ook was geweest.

Maar een maand of drie daarna zag ik hem met een vrouw in de stad lopen. Zij droeg niets, zelfs haar tasje droeg hij. Het leek me dat ze een stel waren, zij het een bijzonder stel. Ze was slank, mooi zelfs. Of eigenlijk moet ik knap zeggen. Daar zit namelijk verschil in. Een mooie vrouw hoeft niet knap te zijn. Mooi kun je ook zijn bijvoorbeeld van binnenuit.

Knappe vrouwen daarentegen zijn dikwijls niet mooi omdat ze zo goed weten dat ze knap zijn dat ze alleen daarom al onuitstaanbaar zijn en dus niet mooi.

Maar ik dwaal af. Zij had duidelijk de lijnen en de gratie, maar ook iets in haar houding dat mij Afstootte is het woord niet. Nu weet ik heel wat meer en is ook mijn mening heel wat genuanceerder. Ik sprak hem uiteraard aan: Zij keek hooghartig achterom naar wat haar waagde te vertragen, maar onmiddellijk veranderde haar gezicht ook weer en keek ze vriendelijker en toegankelijker. Ik nodigde ze uit voor een kopje koffie in het etablissement aan de overkant.

Ik was er nooit geweest en hoopte maar dat de koffie er naar koffie zou smaken. Dat is tegenwoordig al heel wat. Zij accepteerde, hij zei niets.

Ja, achteromkijkend zie ik dat soort dingen hoor. Toen viel het me niet op. De vrouw - Lisa heette ze - vleide zich zo sensueel op de stoel tegenover mij dat het zweet me uitbrak. Erger was dat ze duidelijk wist dat ze dat effect op me had, maar ze wreef het gelukkig niet in.

Neen, ze registreerde slechts, met een miniem glimlachje dat leek aan te duiden dat alles ging zoals ze gewend was. Wim zei niet veel. Lette goed op wat zij deed, knikte en schudde waar nodig maar gaf alleen het hoogstnoodzakelijke antwoord op mijn directe vragen aan hem.

Lisa daarentegen was zeer belangstellend. Ze stelde vrijmoedige vragen die getuigden van inzicht en wist vaak zeer indringend door te vragen. Een vrouw naar mijn hart dacht ik nog, maar misschien wel een beetje erg aanwezig.

Ze vroeg hoe ik Wim kende. Toen ik dat vertelde kleurde Wim tot achter zijn oren en toen ze hem aankeek - heel even maar - werd hij roder dan ik ooit iemand heb zien zijn. Ik kwam al snel tot de conclusie dat hij het niet verteld had, maar vroeg me wel af of dat nu reden was om zo te schrikken.

Lisa daarentegen veranderde geen seconde van toon en expressie en vroeg honderduit over waar we het over gehad hadden en of het lang had geduurd voordat de wegenwacht kwam. Bijzonder genoeg kon ik me nog veel herinneren en eigenlijk kwam het er op neer dat ik vrijwel het hele gesprek nog eens voerde, maar nu met Lisa.

Dat Wim daarbij steeds kleiner werd drong ook pas later door. Op dat moment had ik het veel te druk met de geanimeerde conversatie die ik met de minuut boeiender vond worden. Of misschien moet ik terugdenkend beter zeggen dat ik wel erg mijn best deed het haar naar de zin te maken.

Ineens was het afgelopen. Ze stond op en verklaarde dat ze het erg leuk had gevonden maar dat ze verder wilde. Maar haar afsluitende vraag liet bij mij de mond behoorlijk openzakken. Wim heeft verder niet zoveel en ik heb zo'n gevoel dat hij bij jou wel in vertrouwde handen is. Het was gezellig toen, net als nu. Prima, hier is mijn kaartje. Het leek wel of er stroom op die hand stond. Ze knikte nog even en vertrok.

Zonder ook maar even te kijken of het Wim wel lukte alles weer vast te pakken en mee te nemen. Ze was dan ook al buiten voordat hij daar uiteindelijk in slaagde. Ik heb nog lang zitten denken. Het duurde een week of vier voor ze belde. Is het goed als Wim morgenavond bij je komt? Ze ging er simpelweg vanuit dat ik haar stem wel zou herkennen.

Wat ook zo was trouwens, maar dan nog. De vraag zelf liet mij even stilvallen. Je kunt je er wel duizend vragen bij stellen.

Waarom belt hij niet zelf? Waarom gaat dit zo? Niet boos, niet ongeduldig. Gewend haar zin te krijgen en wel direct. En wat drinkt hij graag? En hij drinkt water. Opnieuw dacht ik lang na, starend naar mijn toestel dat na verloop van tijd ophield de toon te laten horen die aangeeft dat de verbinding niet meer bestaat. Voor het geval dat ik dat nog niet door had.

Wat maakt dat nu uit? De volgende avond zag ik op een gegeven moment een schaduw door het glas van mijn voordeur. Ik liep erheen en deed open. Het was Wim die op zijn horloge stond te kijken. Weet je het zeker? Ik heb wat in de koelkast gezet. Niet koud, geen bubbeltjes erin, niks. Mag ik vragen wat er is? Ook het plakje cake weigerde hij beleefd maar beslist. Net als de eerste keer ontspon zich heel natuurlijk een aangenaam gesprek.

De avond vloog om. Tot hij om vijf voor tien ineens zei: Je bent er nog maar net! Ik heb nog wat lekkere Vlaamse biertjes en van alles om te knabbelen. We hebben zelfs nog geen muziek aangezet! Tien uur moet ik weg. Lisa wacht op me.

Het spijt me dat je met die dingen blijft zitten. Maar ik had ze toch niet gemogen. Vind je het goed als ik nog eens weer kom? Het kan wel hier hoor, maar als je eens niet wilt rijden wil ik ook wel naar jou komen hoor. Ik kom wel hier. Lang geleden dat een man tegen mij gezegd had dat ik lief ben. Als ik toen had geweten dat ik zijn enige contact buitenshuis zou zijn dan had ik die aai over mijn bol heel anders genomen.

Dan was ik wellicht ook wel gegaan voor wat vaker contact. Zo is hij nog drie keer gekomen voordat hij wat losliet over Lisa. En wat ik ook allemaal had gedacht, toch zeker niet wat hij me vanaf dat moment stukje bij beetje begon te vertellen. Ik zal het voor deze vertelling hier en daar wat bundelen, anders wordt het te ingewikkeld.

Ik weet bijvoorbeeld niet meer hoe we er op kwamen maar volstrekt onverwacht beschreef hij het opstaan met Lisa in de ochtend. Zonder gene, volkomen openhartig. Het kon toch haast niet anders dan dat hij zelf niet in volle omvang begreep wat hij eigenlijk precies zei.

Ja, eigenlijk is het gewoon haar bed, ik slaap er slechts zelden in. Ik slaap altijd naast haar op de grond, op een dunne mat, soms met een kussen en een deken, maar meestal niet. Dat kan wel koud zijn 's nachts, zo in je blootje. Maar dat geeft niet. Ik moet wachten tot ze wakker wordt. Vaak weet ik niet hoe laat dat zal zijn. Ze werkt niet in loondienst, heeft dus de tijd aan zichzelf. Maar ze weet wel dat ik om negen uur op mijn werk moet zijn en een heleboel moet doen in het huishouden als zij klaar met me is en voor ik weg kan.

Daar houdt ze wel wat rekening mee, al moet ik soms wel heel snel. Maar gewoonlijk ergens tussen zeven en halfacht wordt ze wakker. Ik moet dan wachten tot ze me een opdracht geeft of met haar lijf aangeeft wat ze van me wil.

Ook zij slaapt naakt, maar zij heeft wel een dik dekbed natuurlijk. Wat ze wil kan van alles zijn. Meestal laat ze me beginnen met het kussen van haar voeten. Vaak ook wil ze dat ik haar lik. Slechts zelden haar geslacht, vaker is het haar anus. Ze heeft ontdekt dat ze dat heel lekker vindt. Geen moeilijke toestanden, gewoon rustig en langzaam en in lange halen haar sterretje likken en ze spint van genoegen. Als ze daar genoeg van heeft - wat wel tien of vijftien minuten kan duren - draait ze zich van me af en zwaait haar benen uit bed.

Ik mag dan achter haar aan kruipen en er even later getuige van zijn dat ze haar plas doet. Soms wil ze daar een spelletje mee doen, waarbij meestal mijn mond betrokken is, maar de andere keren plast ze gewoon in het toilet. Ik moet haar dan deppen met een vochtig doekje, tenzij ze wil dat ik mijn tong gebruik. Daarna was ik haar onder de douche met geurige gel en was haar haren.

Ze let er dan goed op dat ik niet teveel aan plekjes zit waar ik alleen met toestemming aan mag zitten. Wat ook altijd moeilijk is, want wat is teveel?

Ze moet wel goed gewassen worden, dat vindt ze heel belangrijk. Dat is het allermoeilijkste onderdeel. Ze verwacht van me dat ik niet alleen weet wat geschikt is maar bovendien aanvoel wat ze die dag wil dragen. Heel vaak gaat dat mis en dan is ze ontstemd. Soms straft ze dan direct, maar soms ook pas 's avonds.

Maar ik leer bij, steeds vaker gaat het goed. Alleen haar slipjes blijven lastig. Kies ik iets vrouwelijks dan wil ze zedig en andersom. Kies ik donker dan wil ze licht. Kies ik kant dan wil ze simpel. Er is zoveel dat je fout kunt doen bij het uitkiezen van een slipje. Maar natuurlijk moet ik haar altijd gelijk geven, ze heeft zoveel meer smaak dan ik.

Vervolgens help ik haar met aankleden. Dingen oppakken, ophouden, openhouden, dichtknopen. Meestal is het niet veel meer dan toekijken hoe ze met elke handeling nog mooier wordt. Opmaken doet ze zelf. Niet alleen omdat ik het niet kan, maar vooral omdat zij de enige is die het kan. Ondertussen was ik mezelf, waarbij ze altijd een oogje in het zeil houdt. Daarna kleed ik mezelf aan en begin rap aan haar ontbijt.

Dat is niet simpel want ze houdt van dingen als verse jus d'orange en verse toast. Als ik klaar ben wacht ik achter haar stoel tot ze gaat zitten en serveer dan het ontbijt aan haar uit.

Niet zelden zijn er dan toch nog dingen die ik niet goed heb gedaan en dan schaam ik me verschrikkelijk. Als ze klaar is verdwijnt ze naar haar werkkamer en ruim ik de boel op, ruim de afwasmachine leeg en weer in, check de was, maak een boodschappenlijstje ik bel dan in de middag nog even wat ze precies wil eten , kijk in en om het huis of alles netjes aan kant is en dan kan ik vertrekken. Ik moet dan aankloppen en netjes wachten tot ze 'binnen' roept.

Meestal doet ze dat wel snel hoor. Nou, en dan mag ik voor haar knielen en afwachten of ze me wil straffen of een aai over de bol geeft zoals zij dat noemt. Die aai betekent dat ik naar mijn werk mag. En meestal ben ik dan net op tijd en dat moet ook wel, want om tien uur begint voor mij de beurshandel en voor die tijd moet ik nogal wat uitgezocht hebben.

De amerikanen hebben er zo'n mooi woord voor. Wat een ongelofelijk verhaal is dit. Waarom doe je dit? Waarom doen jullie dit? Wat is hier de bedoeling van? En ergens diep in mij roerde zich ook iets.

Maar dat niet alleen. Na jullie ontmoeting heeft Lisa me opgedragen vriendschap met je te sluiten en toen dat lukte heeft ze me opgedragen mijn verhaal aan je te vertellen. Ook zij ziet wat in je. Naast mijn werk zie ik helemaal niemand dan zij, al jaren, en het leek haar goed dat ik zo heel af en toe iets doe zonder haar. Maar dan wel vertrouwd en met haar in gedachten. Te harer ere zeg maar.

En buiten dat leek het haar goed als ik me eens uitsprak, mijn emoties kwijt kon, en zo. Eigenlijk denk ik dat ze over niet al te lange tijd met je zal willen praten over hoe dat gaat. Alles wat er is gebeurd. Ik mag tegen haar niet liegen dus als jij liegt komt het toch uit. Vanavond heb ik daar geen tijd meer voor. Dat zal moeten wachten tot de volgende keer. Laten we het eens over de groei van ultra-rechts hebben.

Wat vind jij daarvan? Maar zijn oprechtheid liet mij zijn verzoek niet ter discussie stellen en ik ging met zijn suggestie mee. Eigenlijk had ik over dat nieuwe onderwerp ook wel wat te melden, dat scheelde ook. Het wachten op de volgende ontmoeting duurde lang.

Als je ongeduldig bent is de tijd niet vooruit te branden. Hij zag het ook toen hij uiteindelijk weer op mijn bank zat. Vind je het zo bijzonder? Het meest bijzondere verhaal dat ik ooit heb gehoord. Ik heb nog nooit van zoiets gehoord. Louise Sutton heeft zo'n soort verhouding het eerst omschreven en zij noemt het Loving Female Authority. Het is voor een groeiende groep vrouwen de natuurlijke manier van samenleven met een man.

Geef hem in alles leiding en regel zijn sexualiteit en rust en harmonie zal je deel zijn. Maar Wim ging al verder en ik kon maar beter opletten.

Toen mijn vader jong overleed en ik alleen bij haar achterbleef had ik er al een paar jaar van strikte opvoeding op zitten maar daar gingen nog de nodige schepjes bovenop. Naar ik later heb begrepen was mijn moeder de mening toegedaan dat mannen kinderen zijn die nooit volwassen worden en in werkelijk alles geleid moeten worden omdat er anders niets van wat dan ook terecht komt. Later komt daar nog bij dat mannen met hun piemel denken en daar ook te pas en te onpas meestal het laatste aan zitten te frunnikken.

Daar moet dus ook op worden toegezien want dat leidt maar af van de enige taak waar de man goed voor is: Natuurlijk had ze daarin in alles gelijk. Ik stoorde hem niet want ik had zelf genoeg te overdenken. Was hij enigszins gehersenspoeld? Wis en waarachtig zelfs. Leek hij daaronder te lijden?

Hij had de visie en het gebeuren overgenomen als vanzelfsprekend en hij leek daar gelukkig mee. In elk geval niet ongelukkig. Hij accepteerde deze werkelijkheid als DE werkelijkheid, terwijl hij ongetwijfeld moest weten dat het meestal en bij de meeste mensen anders gaat. Zelfs al zou hij geen televisie kijken, geen krant lezen en geen toegang hebben tot internet wat me helemaal niet zou verbazen dan nog zou hij van de haantjes op zijn werk andere verhalen te horen krijgen.

Daar kun je je veel aan onttrekken, maar niet altijd. Je hoort altijd wel wat. Bovendien is hij niet bepaald achterlijk. Nooit zelfs maar enigszins verduidelijkt of uitgewerkt. Laat staan gehoord van iemand die er in zit. Hoewel, ten dele is dat een eufemisme. Ik voelde lichte kriebels in mijn buik waar die eerder nooit geweest waren en die kriebels werden heviger naarmate het verhaal vorderde en ik meer inzicht kreeg in zijn situatie. Maar laat ik niet op de zaken vooruitlopen.

Daarbij kwam nog dat ik nog altijd volstrekt geen notie had waarom nou juist ik was uitverkoren om van de levenswandel van dit uitzonderlijke stel te vernemen. Al moet ik toegeven dat dat me wat minder bezig hield dan de geschiedenis zelf.

Maar hij ging verder met zijn verhaal. Ze was een warme vrouw die alles voor me over had. Er ook altijd voor me was. Maar ze was bijzonder uitgesproken in haar opvattingen. Ik kon en mocht niets doen zonder dat ze er van wist en liefst nog bij was. Ze volgde mijn school en de resultaten die ik behaalde. Uiteraard, dat doet iedere moeder. Maar zij zat er altijd bij als ik huiswerk maakte. Ze heeft eens me plotseling onderbroken bij biologie, het boek gepakt, een eind vooruit gelezen en er toen met een boos gezicht een heel stuk uitgescheurd.

Daar schrok ik verschrikkelijk van maar ze verzekerde me dat ik er niet over overhoord zou worden en er ook niets meer over zou horen. En dat kwam ook zo uit. Na school moest ik altijd thuis komen en er rustige hobbies op na houden. Als ik een tijdschrift las wilde ze eerst kijken welke plaatjes er in stonden.

Naar de televisie mocht ik alleen kijken als zij er bij was. En bijvoorbeeld niet naar de videoclips waar mijn klasgenoten het altijd over hadden. Met al die lekkere meiden. Toen ik haar vroeg wat die jongens daarmee bedoelden heeft ze een heel lang gesprek met me gehad dat vooral ging over eerbied.

Voor vrouwen moet je eerbied hebben. Ik kreeg zelfs een karton met die tekst boven mijn bed. Heel lang had ik geen idee waarom dat laatste was. Maar op zich was dat allemaal nog niet zo erg. Ik vond het wel fijn eigenlijk. Het gaf me zekerheid en een gevoel van warmte. Mijn moeder vond dat jongetjes niet zo preuts moesten zijn en ook niets te verbergen hadden. Niet alleen waste ze me altijd en controleerde ook alle plekjes of ze wel schoon waren, maar ze zag er ook helemaal geen been in me uit te kleden op verschrikkelijke momenten en op een afschuwelijke wijze.

Rustig midden in de kamer met alle lichten aan. Ik heb menig buurmeisje naar binnen zien kijken. Of op het strand. Een zwembroek voor mij was niet nodig. Daar begon ze pas mee toen ik een jaar of dertien, veertien was en mensen haar er op aanspraken. Ze kleedde me ook rustig uit als er anderen bij waren.

Volwassenen, maar ook andere kinderen. Ook meisjes van mijn leeftijd, uit de straat, uit mijn klas. En dan schaamde ik me zo verschrikkelijk als die naar mijn piemel staarden en er om moesten giechelen. Ik ben eens met de fiets gevallen en in een modderplas terecht gekomen.

Voor straf mocht ik een week geen kleren aan als ik thuis was. Maar ik moest wel de deur open doen als er werd aangebeld. De eerste keer deed ik open en zag Ariane. Ik kon wel door de grond zakken. Ik was een beetje verliefd op Ariane maar durfde haar nauwelijks aan te kijken. En nu stond ik bloot voor haar! Ik zal nooit haar glimlach vergeten en de manier waarop haar ogen naar beneden dwaalden en bleven rusten op dat ene dat ik zo graag voor haar verborgen had gehouden.

Ze keek er lang naar, heel lang. En tot mijn grote schande schrompelde mijn piemel steeds verder in elkaar. Dat vond ze erg grappig. Ga zelf kijken dan, zei ze. Nou, hoe kan ik dat beter doen dan zo? Ik zie je vaak naar me kijken en ik dacht: Maar het is niet veel zie ik wel. Ik was het liefst in een gat in de grond verdwenen. Maar het ergste was wel dat Ariane die week nog wel acht keer terug kwam. De laatste keer zelfs met wat vriendinnetjes. Mijn moeder legde ze geen strobreed in de weg, ja leek het haast wel aan te moedigen.

Daar stond ik, terwijl vijf meisjes vrijuit en zonder haast naar me keken. Giechelden, fluisterden en wezen. Ik voelde me verschrikkelijk klein, voelde me niets in vergelijking met hen. Ik heb die meisjes nooit meer durven aankijken. Vooral vanwege dat wijzen en omdat ik steeds het woordje 'klein' kon verstaan. Maar Ariane, dat was een ander verhaal. Ik vond het verschrikkelijk wat ze gedaan had, vond het verschrikkelijk dat ze me zo bekeken had. Ik schaamde me helemaal kapot. Maar tegelijk voelde ik me alleen maar meer tot haar aangetrokken.

Ik wilde bij haar zijn, dan zou het goed komen. Dat wist ik gewoon zeker. Ze is een jaar later verhuisd anders weet ik nog niet wat er zou zijn gebeurd. Trouwens, over vriendinnetjes gesproken, toen ik kleiner was speelde ik veel met meisjes. Mijn moeder moedigde dat aan. Ze vond het ook nooit erg als die doktertje met me speelden. En dan mochten die meisjes overal aan zitten hoor! Maar de aller-allerergste gebeurtenis was wel die keer dat ze bij me op bed kwam zitten en begon over 'masturberen'.

Ik zei dat ik niet wist wat dat was en dat was ook zo. Maar zij zei dat het toch tijd werd om daarover te praten want ze had harde plekken in mijn lakens aangetroffen. Ik schaamde me erg daarvoor. Die dag vertelde ze me niet alleen wat het was maar ze deed het ook bij mij voor.

Ik schaamde me wel zo verschrikkelijk omdat ik een jongen was en jongens dus dat soort dingen doen. Ik wist zeker dat meisjes dat nooit zouden doen. Tegelijk was het ook onbeschrijfelijk lekker maar ze vertelde erbij dat het heel erg verkeerd is als jongens dat zelf doen. Dat is iets wat ze later aan hun vrouw moeten vragen, of eerder aan hun vriendin, mits de verkering serieus is.

En ze heeft het ook nooit weer gedaan, wat ik heel erg jammer vond want ze had iets wakker gemaakt en dat was er nu wel Natuurlijk beloofde ik dat ik niet aan mijn piemel zou zitten maar dat was wel heel moeilijk. Een paar keer heb ik haar vertrouwen wel beschaamd Nam rustig de tijd om wat van zijn water te drinken. Tja, ik heb alle woorden al gehad.

Ik ben door mijn woorden heen. Maar ik had met open mond zitten luisteren. Wat moet je nou van zo'n opvoeding zeggen? Niet gemakkelijk voor het kind? Dat gold eigenlijk alleen die blootheid, voor de rest overheerste de liefde en geborgenheid. Er is voor een jongetje niets erger dat dan iemand iemand, laat staan een meisje, laat staan een bekend meisje, laat staan een meisje dat hij mooi vindt zijn piemeltje ziet.

Dat wist zijn moeder vast ook wel. Toch beschouwde ze het als wezenlijk voor haar opvoeding dat hij moest leren niet zo preuts te zijn. Het is de vraag of dat op die manier moet, maar dat is een andere discussie. In elk geval deed ze het waarschijnlijk met de beste bedoelingen en met het oog op de toekomst. Niet voor eigen genoegen of zo. Dat zeker niet en dat is een wezenlijk aspect.

Bovendien leek Wim er niet onder te lijden. Ja, toen vond hij het vreselijk, maar nu keek hij er volgens mij zeer ontspannen op terug. En het was een perfecte voorbereiding op zijn huidige leven. Maar er was nog een ander aspect aan het verhaal. De kriebels in mijn buik waren alleen nog maar sterker geworden.

Ik schrok daar behoorlijk van maar moest al snel concluderen dat het niet ging om dat jongetje. Gelukkig maar, want dan zou ik mijn collega's toestemming geven zich net zo lang op mijn geest uit te leven als nodig is om dat soort gedachten weer kwijt te raken. Nee, na diep nadenken en analyseren kwam ik tot de conclusie dat het ging om de gevoelens van een volwassene bij zo'n situatie. Laat me dat uitleggen.

Je kunt door je vriendin in beschamende situaties gebracht worden en dat als uiterst opwindend ervaren. Ik heb er niet echt ervaring mee maar er wel kennis van. Maar als je het in getallen uitdrukt dan leidt die schaamte en die opwinding misschien tot een acht op de schaal van tien. Voor mijn part een negen. Maar de gedachte van zo'n jongetje dat zijn vriendinnetje naar zich moet laten kijken scoort misschien wel tachtig of achthonderd!

Niet op dat moment, absoluut niet op dat moment, maar later, als volwassene, in zijn hoofd. Dat je daar als dat jongetje moet staan, met de kennis van nu en het schaamtegevoel van toen. Dat je je dat moet laten welgevallen. Vernedering is dan nog een onbeduidend woord. Het is veel erger. Dus voor zover ik zijn situatie met Lisa al opwindend vond was dit overdonderend opwindend. Want ik keek niet naar dat jongetje en vond dat opwindend.

Nee, ik keek naar mezelf als dat jongetje en de schaamte die je dan als dat jongetje zou voelen verandert in opwinding als je je dat inbeeldt als volwassene. Ingewikkeld, moeilijk te bevatten, maar legitiem. Ik had nog nooit geleefd besefte ik. Er zouden een paar dingen enorm moeten veranderen. Wim had rustig zitten wachten tot hij zag dat ik mijn gedachten weer wat op een rij had.

Ik zette nog een vinkje bij een andere eigenschap die ik al bij hem had vermoed: Hij glimlachte even naar me en ging verder.

Ik raakte er ook wel wat aan gewend hoor op den duur. Op mijn achttiende verjaardag kreeg ik mijn allergrootste cadeau ooit. Toen ik thuis kwam zat mijn moeder in de kamer met een meisje te praten. Zo te zien al een hele poos want de pot thee was leeg en het pak koekjes ook. Ze keken beiden op en moeder wachtte geduldig tot het meisje me uitgebreid had bekeken.

Mijn gezicht, mijn lijf, alles. Tenslotte keek ze me lange tijd indringend aan tot ik uiteindelijk mijn ogen neersloeg. Ze wordt over vier weken zestien, woont op vijf minuten fietsen, en ik heb besloten dat zij jouw vriendin wordt. Je wordt te groot voor mij, dat is niet meer goed. Lisa zal je vanaf nu gaan leiden. Ze zal op je passen en je alles leren waarvan ze denkt dat dat goed voor je is.

Gehoorzaam haar in alles want wat Lisa doet is goed. Kom met je vragen en je gedachten en je twijfels niet meer bij mij maar meld het haar.

Wat ik nog moet weten hoor ik wel van haar. Vanaf nu zul je haar elke dag zien, ze zal hier ook vaak slapen. Wees een lieve jongen voor haar want dat zij op je wil passen is een grote eer.

Dit is mijn cadeau voor je achttiende verjaardag. Je hebt het verdiend want je bent altijd een lieve en gehoorzame jongen geweest. Lisa zal al haar tijd en aandacht aan je besteden want over twee jaar, als zij achttien wordt, zal ze jou tot man nemen. Toen mijn moeder klaar was stond Lisa op en liep naar me toe. Ik had nog nooit zo'n prachtig meisje gezien. De gratie waarmee ze liep, de kracht die uit heel haar houding sprak, de doelbewustheid van haar tred.

Onwillekeurig kromp ik wat in elkaar onder haar nadering. Al kende ik de meeste woorden daarvan toen nog niet, maar ik kan nog altijd glashelder die ene eerste zin horen. Die korte zin die het begin betekende van de rest van mijn leven. Die zin, waarin besloten was dat ze me tot zich nam. Die zin waarin ik al kon horen dat ik haar zou moeten gehoorzamen, voor mijn eigen bestwil.

Maar ook die zin waarin ik hoorde dat ik geborgen was en dat het goed zou komen. Ze legde de hand op mijn achterhoofd en hield die daar lang, totdat ze uiteindelijk weer ging zitten en met de gratie van een nimf haar benen over elkaar sloeg. Al die eerste avond controleerde Lisa mijn kleding toen ik naar bed ging, lette op hoe ik douchte en waste alle plekjes waarvan mijn moeder altijd zegt dat jongens die niet goed wassen. Toen ik uiteindelijk naakt voor haar op mijn bed lag - het was zomer dus had ik geen laken om onder te liggen - raakte ze heel even het slurfje voorhuid aan mijn piemel aan en fluisterde toen zachtjes in mijn oor: Wij gaan een fijne tijd hebben samen.

Maar mijn eerste straf kwam toch al snel. Drie dagen later om precies te zijn. Ik kwam de kamer in en ze stond gelijk op. Van een meisje in je klas. Die zegt dat je naar haar borsten hebt zitten staren. Zelfs toen ze tegen je praatte. Wat denk je wel, Erik, dat vrouwen er zijn om te bekijken? En wat dacht je wel niet toen je naar die borsten keek? Ga me niet vertellen dat je ze wel eens zou willen aanraken!

En eigenlijk had ik in eerste instantie alleen maar naar de tekst op haar shirt gekeken. Maar toen drong ineens door wat daar onder zat, al wist ik eigenlijk niet eens precies hoe dat eruit zag. Ik had het niet expres gedaan, het gebeurde gewoon. Ik kon geen woord uitbrengen. Ze klonk ook een beetje teleurgesteld vond ik.

Ik schaamde me voor wat ik had gedaan. Ik deed wat ze zei. Ik hoorde mijn moeder in de keuken rommelen en een paar keer keek ik hoopvol die kant op maar ze liet zich niet zien.

Toen ik naakt was zei ze: Omdat het de eerste keer is zal ik je alleen met mijn hand slaan. Wees daar maar blij om. Ze gaf me er ik weet niet hoeveel, op beide billen, en ze sloeg hard, heel hard. En toen ze zag dat m'n piemel daarvan hard geworden was sloeg ze me daar ook op. De rest van de dag mocht ik geen kleren meer aan want ze wilde zien hoe het met mijn billen ging. Allerlei emoties vlogen door me heen maar voor mij was de opmerkelijkste gewaarwording dat ik jaloers was. En ik begreep er niks van.

Ik had er kippenvel van. En op die leeftijd twee jaar jonger en dan zo door haar in bezit genomen worden Maar hij ging alweer verder. Onbekend voor mij maar ondanks haar leeftijd maar al te bekend voor haar. In eerste instantie speelde ze alleen met mijn lijf.

Ze kon uren aan me friemelen en de ene keer mocht ik er niet hard van worden en de andere keer moest ik het juist wel. Het kwam niet vaak voor dat ze me liet komen en het duurde even voor ik in de gaten had dat ze dat expres deed. Dat was iets dat ik heel erg moest verdienen zei ze toen ik haar er naar vroeg. Erger was dat ze graag mijn kont binnendrong.

Met haar vingers maar ook wel met andere, grotere dingen. Ze beleefde veel genoegen aan mijn gekreun bij het binnendringen, maar nog veel meer aan mijn gekerm als ze mij sodomiseerde. Haar grijns kon dan iets sardonisch hebben, waar ze meestal alleen glimlachte als ze met me bezig was.

Ik denk dat ik al wel een jaar van haar was toen ze voor het eerst iets uittrok en mij opdroeg haar genot te verschaffen. Ik moest maar eens wat terugdoen zei ze, dat werd tijd. Wel, die keer en nog heel lang daarna gebruikte ze me geblinddoekt en voelde en rook en proefde ik haar alleen. Ik moest het voorrecht verdienen haar te zien, al zou het nog heel lang duren voordat ik haar helemaal zag.

Maar ik zal nooit het moment vergeten dat ik haar voor het eerst gedeeltelijk ontkleed zag. Haar blanke gave huid. De levenskracht die ervan af straalde.

Die dag zag ik ook haar borsten en mijn mond viel open over zoveel schoonheid. Ik kon het gewoon niet begrijpen. Wat viel ik daarbij in het niet. Wat zag ze eigenlijk in mij? Tenslotte kwam de Dag. De ceremonie waarin ze mij tot haar eigendom nam was bijzonder en vol emoties.

Ze had alles tot in de puntjes geregeld, ik hoefde er alleen maar te zijn. Toen het moment daar was moest ik me melden in een hotel. Ik noemde mijn naam en het meisje achter de balie keek me even belangstellend aan en glimlachte. Komt u maar mee. Die stonden gelijk op en droegen mij op mij uit te kleden. Natuurlijk vond ik dat genant zo bij die drie prachtig geklede vrouwen de receptioniste bleef belangstellend kijken maar wat had ik voor keus? Fleur knoopte mij een vlinderdas om mijn penis, zo achter mijn ballen langs.

Ze trok nog een paar keer aan mijn penis maar vond die uiteindelijk hard genoeg en ze deed daarna ook nog een cockriem achter de vlinderdas langs, zodat die erectie voorlopig niet zou verdwijnen.

Daarna kreeg ik van alle drie een tikje op mijn billen en toen deed Annelieke de deur open. Wat ik zag was een ruimte vol vrouwen. Bekend en mij volslagen onbekend.

En allemaal keken ze naar mij. Voor in de ruimte zat Lisa bij een tafel. In een prachtige witte jurk. Ze zag er zo adembenemend uit, werkelijk niet te geloven zo mooi. Toen ik naar voren liep zaten vrijwel alle vrouwen en meisjes die er bij konden aan me.

Velen grepen ook mijn zwabberende penis. Ik vond het niet eens erg, zo gefascineerd was ik door de verschijning van Lisa. Maar het hield wel een beetje op. Toen ik bij haar was knielde ik en kuste haar voeten, zoals dat hoort. En dat deed ik, naast haar stoel. En mijn moeder, mijn moeder had ik nog nooit zo trots gezien. En daar, voor het oog van al die vrouwen en meisjes zwoer ik haar eeuwige gehoorzaamheid. Ik beloofde kostwinner te zijn en heel mijn salaris aan haar af te zullen dragen.

Ook tekende ik papieren waarmee ik mijn bezittingen aan haar overdroeg, zowel die van nu als die ik wellicht nog zou krijgen. Ook transseksuelen, gay en bi mannen, geile koppels en hete lesbiennes zitten live achter hun sexcam op je te wachten. Bekijk dus snel het aanbod van de lekkerste webcamsex site van Europa! Liever live telefoonsex met een geile dame? Niet voor niets is Sexlijnen. Op de webcampagina's van Sexlijnen.

Zo vind je er jarige tieners die voor het eerst achter de webcam zijn gekropen, maar ook hitsige oma's, rijpe moeders, negerinnen, mannen en transseksuelen. Je kan zo lang cammen als je wilt en als je durft kan je zelfs je eigen webcam aanzetten! Van dik tot dun, van groot tot klein en van blond tot roodharig. Je kan het zo gek niet bedenken of de webcamsex profielen op de grootste webcamsex website staan er vol mee. Elke dag zitten honderden meiden live achter hun webcam, speciaal om jou een spannende avond te bezorgen.

De meeste meiden op Sexlijnen. Allen vertegenwoordigd met enorm hete sexcam profielen waar jij vandaag nog van kan gaan genieten! Een spannend avontuur beginnen met een van de duizenden webcamsex performers is heel simpel.

Je kiest een leuke dame, man of shemale uit, en bekijkt zijn of haar informatie door op de blauwe informatieknop te klikken. Hier zie je meteen waar de performer vandaan komt, hoe oud ze is, waar ze voor in is en hoe ver ze wilt gaan.

Zo kom je nooit voor onaangename verrassingen te staan als blijkt dat de ene performer bijvoorbeeld niet alles laat zien! Wat de meiden wel allemaal in het bezit hebben, is een ongelooflijk hoog libido. De meiden zitten de hele dag klaar om jou te voorzien van heerlijke sexchat avondjes door je te teasen, te verleiden en op te geilen, zodat jullie samen lekker tot een knallend hoogtepunt kunnen komen.

Jij aan de ene kant, zij aan de andere kant van de sex cam. De meiden en mannen die je op Sexlijnen. Ze willen jou heerlijk verwennen door volledig uit de kleren te gaan en met hun natte poesjes te spelen!

Daar lust jij wel pap van, dus kom snel binnen en neem een kijkje tussen het grote aanbod webcamsex profielen! We kunnen je garanderen dat er een hete cam sex partner voor je tussen zit. Als je wilt, en durft, is het bij ons zelfs mogelijk om ook je eigen webcam aan te sluiten. Zo kan je dus niet alleen van haar genieten, maar geniet zij ook nog eens mee van jou.

Zo maak je het hele webcamsex avontuur een stuk persoonlijker en natuurlijk ook veel spannender voor jullie allebei.

.

Gratis shemale sex escort noord nederland


lekkeremeiden nl onderdanige slavin

Ik had pech en wilde even bellen. In die tijd verzette ik mij nog tegen een mobiele telefoon. Dat doe ik eigenlijk nog, maar dan passief. Maar goed, ik belde bij hem aan, want zijn huis was het enige dat ik vlakbij zag waar iemand thuis leek te zijn. Het was een stikdonkere avond, een uur of negen, het waaide flink en regen dreigde. Het duurde lang voordat hij open deed en hij zag er uit of hij net van bed kwam, of hij zich haastig had aangekleed.

Maar daar dacht ik toen nog niet zo bij na. Hij hielp me heel beleefd en heel gedienstig uit de brand. Niet kruiperig, meer zoals een butler dat hoort te doen. Zeer ervaren in dienstverlening op niveau, dacht ik toen. Terwijl ik op de man van de techniek wachtte bood hij me koffie aan. Hij bleek een aardige kerel, met wie het goed praten was. Overal belangstelling voor, overal een mening over, zonder daarin dwingend of halsstarrig te zijn.

En wat nog het belangrijkste was: Vreemd was wel dat hij naarmate de tijd vorderde steeds vaker naar de klok keek en gaandeweg ook steeds wat nerveuzer werd. Ik had geen idee waarom, maar zou er ook niet achter komen, want mijn hulp arriveerde en ik vertrok onder dankzegging. Daarna verdween hij uit mijn gedachten, hoe plezierig het onderhoud ook was geweest.

Maar een maand of drie daarna zag ik hem met een vrouw in de stad lopen. Zij droeg niets, zelfs haar tasje droeg hij. Het leek me dat ze een stel waren, zij het een bijzonder stel.

Ze was slank, mooi zelfs. Of eigenlijk moet ik knap zeggen. Daar zit namelijk verschil in. Een mooie vrouw hoeft niet knap te zijn. Mooi kun je ook zijn bijvoorbeeld van binnenuit. Knappe vrouwen daarentegen zijn dikwijls niet mooi omdat ze zo goed weten dat ze knap zijn dat ze alleen daarom al onuitstaanbaar zijn en dus niet mooi.

Maar ik dwaal af. Zij had duidelijk de lijnen en de gratie, maar ook iets in haar houding dat mij Afstootte is het woord niet. Nu weet ik heel wat meer en is ook mijn mening heel wat genuanceerder. Ik sprak hem uiteraard aan: Zij keek hooghartig achterom naar wat haar waagde te vertragen, maar onmiddellijk veranderde haar gezicht ook weer en keek ze vriendelijker en toegankelijker.

Ik nodigde ze uit voor een kopje koffie in het etablissement aan de overkant. Ik was er nooit geweest en hoopte maar dat de koffie er naar koffie zou smaken. Dat is tegenwoordig al heel wat. Zij accepteerde, hij zei niets. Ja, achteromkijkend zie ik dat soort dingen hoor. Toen viel het me niet op.

De vrouw - Lisa heette ze - vleide zich zo sensueel op de stoel tegenover mij dat het zweet me uitbrak. Erger was dat ze duidelijk wist dat ze dat effect op me had, maar ze wreef het gelukkig niet in. Neen, ze registreerde slechts, met een miniem glimlachje dat leek aan te duiden dat alles ging zoals ze gewend was. Wim zei niet veel. Lette goed op wat zij deed, knikte en schudde waar nodig maar gaf alleen het hoogstnoodzakelijke antwoord op mijn directe vragen aan hem.

Lisa daarentegen was zeer belangstellend. Ze stelde vrijmoedige vragen die getuigden van inzicht en wist vaak zeer indringend door te vragen. Een vrouw naar mijn hart dacht ik nog, maar misschien wel een beetje erg aanwezig. Ze vroeg hoe ik Wim kende. Toen ik dat vertelde kleurde Wim tot achter zijn oren en toen ze hem aankeek - heel even maar - werd hij roder dan ik ooit iemand heb zien zijn.

Ik kwam al snel tot de conclusie dat hij het niet verteld had, maar vroeg me wel af of dat nu reden was om zo te schrikken. Lisa daarentegen veranderde geen seconde van toon en expressie en vroeg honderduit over waar we het over gehad hadden en of het lang had geduurd voordat de wegenwacht kwam. Bijzonder genoeg kon ik me nog veel herinneren en eigenlijk kwam het er op neer dat ik vrijwel het hele gesprek nog eens voerde, maar nu met Lisa.

Dat Wim daarbij steeds kleiner werd drong ook pas later door. Op dat moment had ik het veel te druk met de geanimeerde conversatie die ik met de minuut boeiender vond worden. Of misschien moet ik terugdenkend beter zeggen dat ik wel erg mijn best deed het haar naar de zin te maken. Ineens was het afgelopen. Ze stond op en verklaarde dat ze het erg leuk had gevonden maar dat ze verder wilde.

Maar haar afsluitende vraag liet bij mij de mond behoorlijk openzakken. Wim heeft verder niet zoveel en ik heb zo'n gevoel dat hij bij jou wel in vertrouwde handen is. Het was gezellig toen, net als nu.

Prima, hier is mijn kaartje. Het leek wel of er stroom op die hand stond. Ze knikte nog even en vertrok. Zonder ook maar even te kijken of het Wim wel lukte alles weer vast te pakken en mee te nemen. Ze was dan ook al buiten voordat hij daar uiteindelijk in slaagde. Ik heb nog lang zitten denken.

Het duurde een week of vier voor ze belde. Is het goed als Wim morgenavond bij je komt? Ze ging er simpelweg vanuit dat ik haar stem wel zou herkennen. Wat ook zo was trouwens, maar dan nog. De vraag zelf liet mij even stilvallen. Je kunt je er wel duizend vragen bij stellen. Waarom belt hij niet zelf? Waarom gaat dit zo? Niet boos, niet ongeduldig. Gewend haar zin te krijgen en wel direct. En wat drinkt hij graag?

En hij drinkt water. Opnieuw dacht ik lang na, starend naar mijn toestel dat na verloop van tijd ophield de toon te laten horen die aangeeft dat de verbinding niet meer bestaat. Voor het geval dat ik dat nog niet door had. Wat maakt dat nu uit?

De volgende avond zag ik op een gegeven moment een schaduw door het glas van mijn voordeur. Ik liep erheen en deed open. Het was Wim die op zijn horloge stond te kijken.

Weet je het zeker? Ik heb wat in de koelkast gezet. Niet koud, geen bubbeltjes erin, niks. Mag ik vragen wat er is? Ook het plakje cake weigerde hij beleefd maar beslist. Net als de eerste keer ontspon zich heel natuurlijk een aangenaam gesprek. De avond vloog om. Tot hij om vijf voor tien ineens zei: Je bent er nog maar net! Ik heb nog wat lekkere Vlaamse biertjes en van alles om te knabbelen. We hebben zelfs nog geen muziek aangezet! Tien uur moet ik weg. Lisa wacht op me. Het spijt me dat je met die dingen blijft zitten.

Maar ik had ze toch niet gemogen. Vind je het goed als ik nog eens weer kom? Het kan wel hier hoor, maar als je eens niet wilt rijden wil ik ook wel naar jou komen hoor. Ik kom wel hier. Lang geleden dat een man tegen mij gezegd had dat ik lief ben. Als ik toen had geweten dat ik zijn enige contact buitenshuis zou zijn dan had ik die aai over mijn bol heel anders genomen.

Dan was ik wellicht ook wel gegaan voor wat vaker contact. Zo is hij nog drie keer gekomen voordat hij wat losliet over Lisa. En wat ik ook allemaal had gedacht, toch zeker niet wat hij me vanaf dat moment stukje bij beetje begon te vertellen.

Ik zal het voor deze vertelling hier en daar wat bundelen, anders wordt het te ingewikkeld. Ik weet bijvoorbeeld niet meer hoe we er op kwamen maar volstrekt onverwacht beschreef hij het opstaan met Lisa in de ochtend. Zonder gene, volkomen openhartig. Het kon toch haast niet anders dan dat hij zelf niet in volle omvang begreep wat hij eigenlijk precies zei.

Ja, eigenlijk is het gewoon haar bed, ik slaap er slechts zelden in. Ik slaap altijd naast haar op de grond, op een dunne mat, soms met een kussen en een deken, maar meestal niet. Dat kan wel koud zijn 's nachts, zo in je blootje. Maar dat geeft niet. Ik moet wachten tot ze wakker wordt.

Vaak weet ik niet hoe laat dat zal zijn. Ze werkt niet in loondienst, heeft dus de tijd aan zichzelf. Maar ze weet wel dat ik om negen uur op mijn werk moet zijn en een heleboel moet doen in het huishouden als zij klaar met me is en voor ik weg kan. Daar houdt ze wel wat rekening mee, al moet ik soms wel heel snel. Maar gewoonlijk ergens tussen zeven en halfacht wordt ze wakker.

Ik moet dan wachten tot ze me een opdracht geeft of met haar lijf aangeeft wat ze van me wil. Ook zij slaapt naakt, maar zij heeft wel een dik dekbed natuurlijk. Wat ze wil kan van alles zijn. Meestal laat ze me beginnen met het kussen van haar voeten. Vaak ook wil ze dat ik haar lik. Slechts zelden haar geslacht, vaker is het haar anus.

Ze heeft ontdekt dat ze dat heel lekker vindt. Geen moeilijke toestanden, gewoon rustig en langzaam en in lange halen haar sterretje likken en ze spint van genoegen. Als ze daar genoeg van heeft - wat wel tien of vijftien minuten kan duren - draait ze zich van me af en zwaait haar benen uit bed.

Ik mag dan achter haar aan kruipen en er even later getuige van zijn dat ze haar plas doet. Soms wil ze daar een spelletje mee doen, waarbij meestal mijn mond betrokken is, maar de andere keren plast ze gewoon in het toilet. Ik moet haar dan deppen met een vochtig doekje, tenzij ze wil dat ik mijn tong gebruik. Daarna was ik haar onder de douche met geurige gel en was haar haren. Ze let er dan goed op dat ik niet teveel aan plekjes zit waar ik alleen met toestemming aan mag zitten.

Wat ook altijd moeilijk is, want wat is teveel? Ze moet wel goed gewassen worden, dat vindt ze heel belangrijk. Dat is het allermoeilijkste onderdeel. Ze verwacht van me dat ik niet alleen weet wat geschikt is maar bovendien aanvoel wat ze die dag wil dragen. Heel vaak gaat dat mis en dan is ze ontstemd. Soms straft ze dan direct, maar soms ook pas 's avonds. Maar ik leer bij, steeds vaker gaat het goed.

Alleen haar slipjes blijven lastig. Kies ik iets vrouwelijks dan wil ze zedig en andersom. Kies ik donker dan wil ze licht. Kies ik kant dan wil ze simpel. Er is zoveel dat je fout kunt doen bij het uitkiezen van een slipje. Maar natuurlijk moet ik haar altijd gelijk geven, ze heeft zoveel meer smaak dan ik. Vervolgens help ik haar met aankleden. Dingen oppakken, ophouden, openhouden, dichtknopen. Meestal is het niet veel meer dan toekijken hoe ze met elke handeling nog mooier wordt. Opmaken doet ze zelf.

Niet alleen omdat ik het niet kan, maar vooral omdat zij de enige is die het kan. Ondertussen was ik mezelf, waarbij ze altijd een oogje in het zeil houdt.

Daarna kleed ik mezelf aan en begin rap aan haar ontbijt. Dat is niet simpel want ze houdt van dingen als verse jus d'orange en verse toast. Als ik klaar ben wacht ik achter haar stoel tot ze gaat zitten en serveer dan het ontbijt aan haar uit. Niet zelden zijn er dan toch nog dingen die ik niet goed heb gedaan en dan schaam ik me verschrikkelijk. Als ze klaar is verdwijnt ze naar haar werkkamer en ruim ik de boel op, ruim de afwasmachine leeg en weer in, check de was, maak een boodschappenlijstje ik bel dan in de middag nog even wat ze precies wil eten , kijk in en om het huis of alles netjes aan kant is en dan kan ik vertrekken.

Ik moet dan aankloppen en netjes wachten tot ze 'binnen' roept. Meestal doet ze dat wel snel hoor. Nou, en dan mag ik voor haar knielen en afwachten of ze me wil straffen of een aai over de bol geeft zoals zij dat noemt. Die aai betekent dat ik naar mijn werk mag. En meestal ben ik dan net op tijd en dat moet ook wel, want om tien uur begint voor mij de beurshandel en voor die tijd moet ik nogal wat uitgezocht hebben.

De amerikanen hebben er zo'n mooi woord voor. Wat een ongelofelijk verhaal is dit. Waarom doe je dit? Waarom doen jullie dit? Wat is hier de bedoeling van?

En ergens diep in mij roerde zich ook iets. Maar dat niet alleen. Na jullie ontmoeting heeft Lisa me opgedragen vriendschap met je te sluiten en toen dat lukte heeft ze me opgedragen mijn verhaal aan je te vertellen. Ook zij ziet wat in je. Naast mijn werk zie ik helemaal niemand dan zij, al jaren, en het leek haar goed dat ik zo heel af en toe iets doe zonder haar. Maar dan wel vertrouwd en met haar in gedachten. Te harer ere zeg maar. En buiten dat leek het haar goed als ik me eens uitsprak, mijn emoties kwijt kon, en zo.

Eigenlijk denk ik dat ze over niet al te lange tijd met je zal willen praten over hoe dat gaat. Alles wat er is gebeurd. Ik mag tegen haar niet liegen dus als jij liegt komt het toch uit.

Vanavond heb ik daar geen tijd meer voor. Dat zal moeten wachten tot de volgende keer. Laten we het eens over de groei van ultra-rechts hebben. Wat vind jij daarvan? Maar zijn oprechtheid liet mij zijn verzoek niet ter discussie stellen en ik ging met zijn suggestie mee. Eigenlijk had ik over dat nieuwe onderwerp ook wel wat te melden, dat scheelde ook.

Het wachten op de volgende ontmoeting duurde lang. Als je ongeduldig bent is de tijd niet vooruit te branden. Hij zag het ook toen hij uiteindelijk weer op mijn bank zat. Vind je het zo bijzonder? Het meest bijzondere verhaal dat ik ooit heb gehoord.

Ik heb nog nooit van zoiets gehoord. Louise Sutton heeft zo'n soort verhouding het eerst omschreven en zij noemt het Loving Female Authority. Het is voor een groeiende groep vrouwen de natuurlijke manier van samenleven met een man.

Geef hem in alles leiding en regel zijn sexualiteit en rust en harmonie zal je deel zijn. Maar Wim ging al verder en ik kon maar beter opletten. Toen mijn vader jong overleed en ik alleen bij haar achterbleef had ik er al een paar jaar van strikte opvoeding op zitten maar daar gingen nog de nodige schepjes bovenop. Naar ik later heb begrepen was mijn moeder de mening toegedaan dat mannen kinderen zijn die nooit volwassen worden en in werkelijk alles geleid moeten worden omdat er anders niets van wat dan ook terecht komt.

Later komt daar nog bij dat mannen met hun piemel denken en daar ook te pas en te onpas meestal het laatste aan zitten te frunnikken. Daar moet dus ook op worden toegezien want dat leidt maar af van de enige taak waar de man goed voor is: Natuurlijk had ze daarin in alles gelijk. Ik stoorde hem niet want ik had zelf genoeg te overdenken.

Was hij enigszins gehersenspoeld? Wis en waarachtig zelfs. Leek hij daaronder te lijden? Hij had de visie en het gebeuren overgenomen als vanzelfsprekend en hij leek daar gelukkig mee.

In elk geval niet ongelukkig. Hij accepteerde deze werkelijkheid als DE werkelijkheid, terwijl hij ongetwijfeld moest weten dat het meestal en bij de meeste mensen anders gaat. Zelfs al zou hij geen televisie kijken, geen krant lezen en geen toegang hebben tot internet wat me helemaal niet zou verbazen dan nog zou hij van de haantjes op zijn werk andere verhalen te horen krijgen. Daar kun je je veel aan onttrekken, maar niet altijd. Je hoort altijd wel wat.

Bovendien is hij niet bepaald achterlijk. Nooit zelfs maar enigszins verduidelijkt of uitgewerkt. Laat staan gehoord van iemand die er in zit. Hoewel, ten dele is dat een eufemisme. Ik voelde lichte kriebels in mijn buik waar die eerder nooit geweest waren en die kriebels werden heviger naarmate het verhaal vorderde en ik meer inzicht kreeg in zijn situatie.

Maar laat ik niet op de zaken vooruitlopen. Daarbij kwam nog dat ik nog altijd volstrekt geen notie had waarom nou juist ik was uitverkoren om van de levenswandel van dit uitzonderlijke stel te vernemen. Al moet ik toegeven dat dat me wat minder bezig hield dan de geschiedenis zelf. Maar hij ging verder met zijn verhaal. Ze was een warme vrouw die alles voor me over had. Er ook altijd voor me was.

Maar ze was bijzonder uitgesproken in haar opvattingen. Ik kon en mocht niets doen zonder dat ze er van wist en liefst nog bij was. Ze volgde mijn school en de resultaten die ik behaalde. Uiteraard, dat doet iedere moeder. Maar zij zat er altijd bij als ik huiswerk maakte.

Ze heeft eens me plotseling onderbroken bij biologie, het boek gepakt, een eind vooruit gelezen en er toen met een boos gezicht een heel stuk uitgescheurd. Daar schrok ik verschrikkelijk van maar ze verzekerde me dat ik er niet over overhoord zou worden en er ook niets meer over zou horen. En dat kwam ook zo uit.

Na school moest ik altijd thuis komen en er rustige hobbies op na houden. Als ik een tijdschrift las wilde ze eerst kijken welke plaatjes er in stonden. Naar de televisie mocht ik alleen kijken als zij er bij was. En bijvoorbeeld niet naar de videoclips waar mijn klasgenoten het altijd over hadden.

Met al die lekkere meiden. Toen ik haar vroeg wat die jongens daarmee bedoelden heeft ze een heel lang gesprek met me gehad dat vooral ging over eerbied.

Voor vrouwen moet je eerbied hebben. Ik kreeg zelfs een karton met die tekst boven mijn bed. Heel lang had ik geen idee waarom dat laatste was. Maar op zich was dat allemaal nog niet zo erg. Ik vond het wel fijn eigenlijk. Het gaf me zekerheid en een gevoel van warmte.

Mijn moeder vond dat jongetjes niet zo preuts moesten zijn en ook niets te verbergen hadden. Niet alleen waste ze me altijd en controleerde ook alle plekjes of ze wel schoon waren, maar ze zag er ook helemaal geen been in me uit te kleden op verschrikkelijke momenten en op een afschuwelijke wijze. Rustig midden in de kamer met alle lichten aan. Ik heb menig buurmeisje naar binnen zien kijken. Of op het strand. Een zwembroek voor mij was niet nodig. Daar begon ze pas mee toen ik een jaar of dertien, veertien was en mensen haar er op aanspraken.

Ze kleedde me ook rustig uit als er anderen bij waren. Volwassenen, maar ook andere kinderen. Ook meisjes van mijn leeftijd, uit de straat, uit mijn klas. En dan schaamde ik me zo verschrikkelijk als die naar mijn piemel staarden en er om moesten giechelen. Ik ben eens met de fiets gevallen en in een modderplas terecht gekomen.

Voor straf mocht ik een week geen kleren aan als ik thuis was. Maar ik moest wel de deur open doen als er werd aangebeld. De eerste keer deed ik open en zag Ariane.

Ik kon wel door de grond zakken. Ik was een beetje verliefd op Ariane maar durfde haar nauwelijks aan te kijken. En nu stond ik bloot voor haar! Ik zal nooit haar glimlach vergeten en de manier waarop haar ogen naar beneden dwaalden en bleven rusten op dat ene dat ik zo graag voor haar verborgen had gehouden.

Ze keek er lang naar, heel lang. En tot mijn grote schande schrompelde mijn piemel steeds verder in elkaar. Dat vond ze erg grappig. Ga zelf kijken dan, zei ze.

Nou, hoe kan ik dat beter doen dan zo? Ik zie je vaak naar me kijken en ik dacht: Maar het is niet veel zie ik wel. Ik was het liefst in een gat in de grond verdwenen. Maar het ergste was wel dat Ariane die week nog wel acht keer terug kwam. De laatste keer zelfs met wat vriendinnetjes. Mijn moeder legde ze geen strobreed in de weg, ja leek het haast wel aan te moedigen. Daar stond ik, terwijl vijf meisjes vrijuit en zonder haast naar me keken.

Giechelden, fluisterden en wezen. Ik voelde me verschrikkelijk klein, voelde me niets in vergelijking met hen. Ik heb die meisjes nooit meer durven aankijken.

Vooral vanwege dat wijzen en omdat ik steeds het woordje 'klein' kon verstaan. Maar Ariane, dat was een ander verhaal. Ik vond het verschrikkelijk wat ze gedaan had, vond het verschrikkelijk dat ze me zo bekeken had. Ik schaamde me helemaal kapot. Maar tegelijk voelde ik me alleen maar meer tot haar aangetrokken. Ik wilde bij haar zijn, dan zou het goed komen.

Dat wist ik gewoon zeker. Ze is een jaar later verhuisd anders weet ik nog niet wat er zou zijn gebeurd. Trouwens, over vriendinnetjes gesproken, toen ik kleiner was speelde ik veel met meisjes.

Mijn moeder moedigde dat aan. Ze vond het ook nooit erg als die doktertje met me speelden. En dan mochten die meisjes overal aan zitten hoor! Maar de aller-allerergste gebeurtenis was wel die keer dat ze bij me op bed kwam zitten en begon over 'masturberen'.

Ik zei dat ik niet wist wat dat was en dat was ook zo. Maar zij zei dat het toch tijd werd om daarover te praten want ze had harde plekken in mijn lakens aangetroffen.

Ik schaamde me erg daarvoor. Die dag vertelde ze me niet alleen wat het was maar ze deed het ook bij mij voor. Ik schaamde me wel zo verschrikkelijk omdat ik een jongen was en jongens dus dat soort dingen doen.

Ik wist zeker dat meisjes dat nooit zouden doen. Tegelijk was het ook onbeschrijfelijk lekker maar ze vertelde erbij dat het heel erg verkeerd is als jongens dat zelf doen. Dat is iets wat ze later aan hun vrouw moeten vragen, of eerder aan hun vriendin, mits de verkering serieus is. En ze heeft het ook nooit weer gedaan, wat ik heel erg jammer vond want ze had iets wakker gemaakt en dat was er nu wel Natuurlijk beloofde ik dat ik niet aan mijn piemel zou zitten maar dat was wel heel moeilijk.

Een paar keer heb ik haar vertrouwen wel beschaamd Nam rustig de tijd om wat van zijn water te drinken. Tja, ik heb alle woorden al gehad. Ik ben door mijn woorden heen. Maar ik had met open mond zitten luisteren. Wat moet je nou van zo'n opvoeding zeggen? Niet gemakkelijk voor het kind? Dat gold eigenlijk alleen die blootheid, voor de rest overheerste de liefde en geborgenheid.

Er is voor een jongetje niets erger dat dan iemand iemand, laat staan een meisje, laat staan een bekend meisje, laat staan een meisje dat hij mooi vindt zijn piemeltje ziet. Dat wist zijn moeder vast ook wel. Toch beschouwde ze het als wezenlijk voor haar opvoeding dat hij moest leren niet zo preuts te zijn.

Het is de vraag of dat op die manier moet, maar dat is een andere discussie. In elk geval deed ze het waarschijnlijk met de beste bedoelingen en met het oog op de toekomst. Niet voor eigen genoegen of zo. Dat zeker niet en dat is een wezenlijk aspect. Bovendien leek Wim er niet onder te lijden. Ja, toen vond hij het vreselijk, maar nu keek hij er volgens mij zeer ontspannen op terug. En het was een perfecte voorbereiding op zijn huidige leven.

Maar er was nog een ander aspect aan het verhaal. De kriebels in mijn buik waren alleen nog maar sterker geworden. Ik schrok daar behoorlijk van maar moest al snel concluderen dat het niet ging om dat jongetje. Gelukkig maar, want dan zou ik mijn collega's toestemming geven zich net zo lang op mijn geest uit te leven als nodig is om dat soort gedachten weer kwijt te raken. Nee, na diep nadenken en analyseren kwam ik tot de conclusie dat het ging om de gevoelens van een volwassene bij zo'n situatie.

Laat me dat uitleggen. Je kunt door je vriendin in beschamende situaties gebracht worden en dat als uiterst opwindend ervaren. Ik heb er niet echt ervaring mee maar er wel kennis van. Maar als je het in getallen uitdrukt dan leidt die schaamte en die opwinding misschien tot een acht op de schaal van tien. Voor mijn part een negen.

Maar de gedachte van zo'n jongetje dat zijn vriendinnetje naar zich moet laten kijken scoort misschien wel tachtig of achthonderd! Niet op dat moment, absoluut niet op dat moment, maar later, als volwassene, in zijn hoofd. Dat je daar als dat jongetje moet staan, met de kennis van nu en het schaamtegevoel van toen. Dat je je dat moet laten welgevallen. Vernedering is dan nog een onbeduidend woord. Het is veel erger. Dus voor zover ik zijn situatie met Lisa al opwindend vond was dit overdonderend opwindend.

Want ik keek niet naar dat jongetje en vond dat opwindend. Nee, ik keek naar mezelf als dat jongetje en de schaamte die je dan als dat jongetje zou voelen verandert in opwinding als je je dat inbeeldt als volwassene. Ingewikkeld, moeilijk te bevatten, maar legitiem. Ik had nog nooit geleefd besefte ik. Er zouden een paar dingen enorm moeten veranderen. Wim had rustig zitten wachten tot hij zag dat ik mijn gedachten weer wat op een rij had. Ik zette nog een vinkje bij een andere eigenschap die ik al bij hem had vermoed: Hij glimlachte even naar me en ging verder.

Ik raakte er ook wel wat aan gewend hoor op den duur. Op mijn achttiende verjaardag kreeg ik mijn allergrootste cadeau ooit. Toen ik thuis kwam zat mijn moeder in de kamer met een meisje te praten. Zo te zien al een hele poos want de pot thee was leeg en het pak koekjes ook. Ze keken beiden op en moeder wachtte geduldig tot het meisje me uitgebreid had bekeken. Mijn gezicht, mijn lijf, alles. Tenslotte keek ze me lange tijd indringend aan tot ik uiteindelijk mijn ogen neersloeg.

Ze wordt over vier weken zestien, woont op vijf minuten fietsen, en ik heb besloten dat zij jouw vriendin wordt. Je wordt te groot voor mij, dat is niet meer goed. Lisa zal je vanaf nu gaan leiden. Ze zal op je passen en je alles leren waarvan ze denkt dat dat goed voor je is. Gehoorzaam haar in alles want wat Lisa doet is goed.

Kom met je vragen en je gedachten en je twijfels niet meer bij mij maar meld het haar. Wat ik nog moet weten hoor ik wel van haar. Vanaf nu zul je haar elke dag zien, ze zal hier ook vaak slapen.

Wees een lieve jongen voor haar want dat zij op je wil passen is een grote eer. Dit is mijn cadeau voor je achttiende verjaardag. Je hebt het verdiend want je bent altijd een lieve en gehoorzame jongen geweest.

Lisa zal al haar tijd en aandacht aan je besteden want over twee jaar, als zij achttien wordt, zal ze jou tot man nemen. Toen mijn moeder klaar was stond Lisa op en liep naar me toe. Ik had nog nooit zo'n prachtig meisje gezien. De gratie waarmee ze liep, de kracht die uit heel haar houding sprak, de doelbewustheid van haar tred.

Onwillekeurig kromp ik wat in elkaar onder haar nadering. Al kende ik de meeste woorden daarvan toen nog niet, maar ik kan nog altijd glashelder die ene eerste zin horen. Die korte zin die het begin betekende van de rest van mijn leven. Die zin, waarin besloten was dat ze me tot zich nam.

Die zin waarin ik al kon horen dat ik haar zou moeten gehoorzamen, voor mijn eigen bestwil. Maar ook die zin waarin ik hoorde dat ik geborgen was en dat het goed zou komen. Ze legde de hand op mijn achterhoofd en hield die daar lang, totdat ze uiteindelijk weer ging zitten en met de gratie van een nimf haar benen over elkaar sloeg.

Al die eerste avond controleerde Lisa mijn kleding toen ik naar bed ging, lette op hoe ik douchte en waste alle plekjes waarvan mijn moeder altijd zegt dat jongens die niet goed wassen. Toen ik uiteindelijk naakt voor haar op mijn bed lag - het was zomer dus had ik geen laken om onder te liggen - raakte ze heel even het slurfje voorhuid aan mijn piemel aan en fluisterde toen zachtjes in mijn oor: Wij gaan een fijne tijd hebben samen. Maar mijn eerste straf kwam toch al snel.

Drie dagen later om precies te zijn. Ik kwam de kamer in en ze stond gelijk op. Van een meisje in je klas. Die zegt dat je naar haar borsten hebt zitten staren. Zelfs toen ze tegen je praatte. Wat denk je wel, Erik, dat vrouwen er zijn om te bekijken? En wat dacht je wel niet toen je naar die borsten keek? Ga me niet vertellen dat je ze wel eens zou willen aanraken! En eigenlijk had ik in eerste instantie alleen maar naar de tekst op haar shirt gekeken.

Maar toen drong ineens door wat daar onder zat, al wist ik eigenlijk niet eens precies hoe dat eruit zag. Ik had het niet expres gedaan, het gebeurde gewoon. Ik kon geen woord uitbrengen. Ze klonk ook een beetje teleurgesteld vond ik.

Ik schaamde me voor wat ik had gedaan. Ik deed wat ze zei. Ik hoorde mijn moeder in de keuken rommelen en een paar keer keek ik hoopvol die kant op maar ze liet zich niet zien.

Toen ik naakt was zei ze: Omdat het de eerste keer is zal ik je alleen met mijn hand slaan. Wees daar maar blij om.

Ze gaf me er ik weet niet hoeveel, op beide billen, en ze sloeg hard, heel hard. En toen ze zag dat m'n piemel daarvan hard geworden was sloeg ze me daar ook op. De rest van de dag mocht ik geen kleren meer aan want ze wilde zien hoe het met mijn billen ging. Allerlei emoties vlogen door me heen maar voor mij was de opmerkelijkste gewaarwording dat ik jaloers was. En ik begreep er niks van. Ik had er kippenvel van. En op die leeftijd twee jaar jonger en dan zo door haar in bezit genomen worden Maar hij ging alweer verder.

Onbekend voor mij maar ondanks haar leeftijd maar al te bekend voor haar. In eerste instantie speelde ze alleen met mijn lijf. Ze kon uren aan me friemelen en de ene keer mocht ik er niet hard van worden en de andere keer moest ik het juist wel.

Het kwam niet vaak voor dat ze me liet komen en het duurde even voor ik in de gaten had dat ze dat expres deed.

Dat was iets dat ik heel erg moest verdienen zei ze toen ik haar er naar vroeg. Erger was dat ze graag mijn kont binnendrong. Met haar vingers maar ook wel met andere, grotere dingen. Ze beleefde veel genoegen aan mijn gekreun bij het binnendringen, maar nog veel meer aan mijn gekerm als ze mij sodomiseerde. Haar grijns kon dan iets sardonisch hebben, waar ze meestal alleen glimlachte als ze met me bezig was.

Ik denk dat ik al wel een jaar van haar was toen ze voor het eerst iets uittrok en mij opdroeg haar genot te verschaffen. Ik moest maar eens wat terugdoen zei ze, dat werd tijd. Wel, die keer en nog heel lang daarna gebruikte ze me geblinddoekt en voelde en rook en proefde ik haar alleen. Ik moest het voorrecht verdienen haar te zien, al zou het nog heel lang duren voordat ik haar helemaal zag.

Maar ik zal nooit het moment vergeten dat ik haar voor het eerst gedeeltelijk ontkleed zag. Haar blanke gave huid. De levenskracht die ervan af straalde. Die dag zag ik ook haar borsten en mijn mond viel open over zoveel schoonheid. Ik kon het gewoon niet begrijpen.

Wat viel ik daarbij in het niet. Wat zag ze eigenlijk in mij? Tenslotte kwam de Dag. De ceremonie waarin ze mij tot haar eigendom nam was bijzonder en vol emoties. Ze had alles tot in de puntjes geregeld, ik hoefde er alleen maar te zijn. Toen het moment daar was moest ik me melden in een hotel. Ik noemde mijn naam en het meisje achter de balie keek me even belangstellend aan en glimlachte. Komt u maar mee. Die stonden gelijk op en droegen mij op mij uit te kleden. Natuurlijk vond ik dat genant zo bij die drie prachtig geklede vrouwen de receptioniste bleef belangstellend kijken maar wat had ik voor keus?

Fleur knoopte mij een vlinderdas om mijn penis, zo achter mijn ballen langs. Ze trok nog een paar keer aan mijn penis maar vond die uiteindelijk hard genoeg en ze deed daarna ook nog een cockriem achter de vlinderdas langs, zodat die erectie voorlopig niet zou verdwijnen.

Daarna kreeg ik van alle drie een tikje op mijn billen en toen deed Annelieke de deur open. Wat ik zag was een ruimte vol vrouwen. Bekend en mij volslagen onbekend.

En allemaal keken ze naar mij. Voor in de ruimte zat Lisa bij een tafel. In een prachtige witte jurk. Ze zag er zo adembenemend uit, werkelijk niet te geloven zo mooi. Toen ik naar voren liep zaten vrijwel alle vrouwen en meisjes die er bij konden aan me. Velen grepen ook mijn zwabberende penis. Ik vond het niet eens erg, zo gefascineerd was ik door de verschijning van Lisa. Maar het hield wel een beetje op. Toen ik bij haar was knielde ik en kuste haar voeten, zoals dat hoort.

En dat deed ik, naast haar stoel. En mijn moeder, mijn moeder had ik nog nooit zo trots gezien. En daar, voor het oog van al die vrouwen en meisjes zwoer ik haar eeuwige gehoorzaamheid.

Ik beloofde kostwinner te zijn en heel mijn salaris aan haar af te zullen dragen. Ook tekende ik papieren waarmee ik mijn bezittingen aan haar overdroeg, zowel die van nu als die ik wellicht nog zou krijgen.

Ook transseksuelen, gay en bi mannen, geile koppels en hete lesbiennes zitten live achter hun sexcam op je te wachten. Bekijk dus snel het aanbod van de lekkerste webcamsex site van Europa! Liever live telefoonsex met een geile dame? Niet voor niets is Sexlijnen. Op de webcampagina's van Sexlijnen. Zo vind je er jarige tieners die voor het eerst achter de webcam zijn gekropen, maar ook hitsige oma's, rijpe moeders, negerinnen, mannen en transseksuelen. Je kan zo lang cammen als je wilt en als je durft kan je zelfs je eigen webcam aanzetten!

Van dik tot dun, van groot tot klein en van blond tot roodharig. Je kan het zo gek niet bedenken of de webcamsex profielen op de grootste webcamsex website staan er vol mee. Elke dag zitten honderden meiden live achter hun webcam, speciaal om jou een spannende avond te bezorgen.

De meeste meiden op Sexlijnen. Allen vertegenwoordigd met enorm hete sexcam profielen waar jij vandaag nog van kan gaan genieten! Een spannend avontuur beginnen met een van de duizenden webcamsex performers is heel simpel. Je kiest een leuke dame, man of shemale uit, en bekijkt zijn of haar informatie door op de blauwe informatieknop te klikken.

Hier zie je meteen waar de performer vandaan komt, hoe oud ze is, waar ze voor in is en hoe ver ze wilt gaan. Zo kom je nooit voor onaangename verrassingen te staan als blijkt dat de ene performer bijvoorbeeld niet alles laat zien!

Wat de meiden wel allemaal in het bezit hebben, is een ongelooflijk hoog libido. De meiden zitten de hele dag klaar om jou te voorzien van heerlijke sexchat avondjes door je te teasen, te verleiden en op te geilen, zodat jullie samen lekker tot een knallend hoogtepunt kunnen komen.

Jij aan de ene kant, zij aan de andere kant van de sex cam. De meiden en mannen die je op Sexlijnen. Ze willen jou heerlijk verwennen door volledig uit de kleren te gaan en met hun natte poesjes te spelen! Daar lust jij wel pap van, dus kom snel binnen en neem een kijkje tussen het grote aanbod webcamsex profielen! We kunnen je garanderen dat er een hete cam sex partner voor je tussen zit. Als je wilt, en durft, is het bij ons zelfs mogelijk om ook je eigen webcam aan te sluiten.

Zo kan je dus niet alleen van haar genieten, maar geniet zij ook nog eens mee van jou. Zo maak je het hele webcamsex avontuur een stuk persoonlijker en natuurlijk ook veel spannender voor jullie allebei.

.







Thaise lady haarlem erotische massage haarlemmermeer


lekkeremeiden nl onderdanige slavin